HET GLORIERIJK VERLEDEN VAN DE PVV

Bron: www.liberaalarchief.be

LIBERAAL CONGRES, KNOKKE, 29-30 september, 1 oktober
1967 CONGRES VAN DE PARTIJ VOOR VRIJHEID EN
VOORUITGANG CONGRESRESOLUTIES

1. BELGISCHE EENHEID



Mits eerbiediging van het Pact van Luik, geconcretiseerd door het wetsvoorstel, in de Senaat ingediend door haar Nationale Voorzitter, neemt de PVV volgende resoluties aan:

1. Om de Belgische Staat te kunnen moderniseren, moet definitief een einde worden
gesteld aan de twisten die de Belgen vaak op kunstmatige wijze tegenover elkaar
stellen, ingevolge de demagogische actie van sommige groepen.

2. De PVV zal de regering verzoeken volmachten te vragen aan het Parlement om de oplossingen te verwezenlijken die zullen bereikt worden door de "Vaste Commissie voor de Verbetering van de Betrekkingen tussen de Belgische Taalgemeenschappen".


3. Bij gebrek aan een akkoord, onderschreven door de PVV, zal de PVV met alle wettelijke middelen verder strijden voor de verwezenlijking van het vergelijk van Luik en zij zal, indien nodig, een volksraadpleging vragen.


4. Zij verwerpt iedere federalistische oplossing voor de Belgische Staat, omdat zij ervan overtuigd is dat het federalisme het land zou leiden naar het separatisme, het economisch avontuur en de achteruitgang van zijn
welvaart. De PVV verwerpt alle immobilisme, wil een nieuwe sfeer in het land scheppen, een sfeer van solidariteit en vertrouwen in een gemeenschappelijke
toekomst.

5. Bijgevolg stelt de PVV voor:

- de reorganisatie van de werking van de Staat, door een vlugge verwezenlijking van een ruime decentralisatie en een ruime deconcentratie, gericht op de gemeenten en de provincies; maatregelen die reeds uitvoerig werden voorgesteld door de PVV, op 1 juli 1967;

- een moedig beleid van hulp aan de gewesten die in moeilijkheden
verkeren, om dank zij de nationale solidariteit, de harmonische ontwikkeling van
het ganse land te verwezenlijken; beleid dat geconcretiseerd wordt in een
wetsvoorstel dat de PVV eerlang bij het Parlement zal indienen, overeenkomstig
de besluiten, getroffen door het Uitgebreid Politiek Comité d.d. 17 juni
1967;

- rekening houdend met de omvang en de uitzonderlijke ernst van de economische en sociale problemen die zich aan sommige nijverheidsstreken stellen, de spoedige oprichting van gewestelijke kassen, geïnspireerd aan de Amerikaanse "Tennessee Valley Autority" of de Kas van Zuid-Italië, die alle lokale energieën verenigen, die regeringssteun genieten en van de medewerking van de publieke en private financiële machten van het ganse land.

6. Het treffen van praktische maatregelen om de eenheid der Belgen te verstevigen:- de ontwikkeling van het onderwijs in levende burgerzin, gericht op het gemeenschappelijk geloof in de lotsbestemming van België, in de schoot van Europa;

. Bevordering van de praktische (en niet de schoolse) kennis van de tweede nationale taal door een aangepast onderwijs en een modernisering van de methodes en de opvoedkundige technieken. In dit verband wordt aanvaard dat de taalrol van de leraar niet noodzakelijkerwijze deze van de streek moet zijn waar hij onderwijst. Voor het gewest Brussel wordt voorgesteld het onderwijzen van een zeker aantal cursussen in de andere nationale taal toe te laten. Dezelfde
mogelijkheid moet worden bestudeerd voor wat de andere landstreken betreft.

- de medewerking van de media voor informatie en vorming van de publieke opinie (radio, pers, televisie…), teneinde het wederzijds begrip tussen de gewesten van het land te verstevigen;

- de Staat moet, in zijn diensten – in het ganse land – die in betrekking komen met het publiek, voorwaarden scheppen voor een betere sfeer van verstandhouding tussen de Belgen.

De PVV moet een belangrijke rol spelen in een België dat gevaar loopt verdeeld te worden en verbindt er zich toe het voorbeeld van die eenheid – die zij van ganser harte wil – te geven. Daarom:

- verwerpt de PVV de idee van de oprichting van "vleugels" in de schoot van de Partij;

- verleent de PVV aan haar Nationale Voorzitter, de heer Vanaudenhove, volmachten tot aan de volgende algemene verkiezingen om – in het raam van hogervermelde resoluties en na
raadpleging van het Permanent Bureau – de nodige beslissingen te treffen, in naam van de Partij, in verband met de problemen die de eenheid der Belgen aanbelangen.

I. De monarchie

De PVV stelt vast dat de grondwettelijke Monarchie het symbool is van de eenheid der Belgen:

- stelt voor over te gaan tot de
wederinstelling van de Troonrede bij de opening van de Kamers.

II. De uitvoerende macht

- Men moet aan de uitvoerende macht de middelen
verschaffen om het land beter te besturen. Daarom moet:
- - het aantal
ministers strikt beperkt worden: 10 of 11 ministers, geplaatst aan het hoofd van
grote departementen. Zij zouden bijgestaan worden doorparlementssecretarissen
die geen zitting hebben in de ministerraad;

- - teneinde de stabiliteit van die formule te waarborgen: eens en voorgoed het organigram van de regering opgesteld worden wat belangrijke wijzigingen zou vermijden bij de vorming van iedere regering;

- - de legislatuur-regering ingesteld worden om de regeringsstabiliteit te verstevigen;

- - de politieke verantwoordelijkheid van de ministers door een wet geregeld worden in gevallen van opzettelijke misleiding van het Parlement en van de openbare mening.

III. De wetgevende macht

- Onze voorstellen streven een dubbel doel na: de werking
van de Kamers verbeteren en hun de nodige medewerking verschaffen. Daarom moet
men:

- - een nationale Senaat van 100 leden oprichten. Een gedeelte van de
senatoren zouden voorkomen op één enkele lijst per partij en gekozen worden in
gans het land, de anderen zouden gekozen worden door de provincieraden op basis van de evenredige vertegenwoordiging

BELGIAN JOURNAL: OPEN BRIEF NAV NIEUW VLAAMS BELANG-CAMPAGNE

Geachte Heer,

(Op uw site) staat te lezen:

“De miljardentransfer van Vlaanderen naar Wallonië blijft een van de grootste taboes van het Belgische koninkrijk. Verschillende studies - onder andere van de KBC Bank en de Vlaamse administratie - ramen de transfers op minstens 6 miljard euro. Berekeningen van de Vlaams Belang Studiedienst, die rekening houden met de transfers via de federale staatschuld, komen op een totale transfersom van minstens 12,68 miljard euro per jaar.”

Nochtans stelt uw eigen Studiedienst (Bron: “Het alfabet van de communautaire scheeftrekkingen”, p. 59 klik hier ) dat er 12,68 miljard euro per jaar naar het Waals en naar het Brussels gewest zouden staan. Volgens uw eigen berekeningen wordt derhalve 2100 euro (=12,68 miljard euro/6 miljoen) per persoon wonende in het Vlaams gewest naar het Vlaams en het Brussels gewest overgedragen.

Bovendien is het aandeel van het Brussels gewest in deze transfers 1/5de van het totaalbedrag, waardoor het geld getransfereerd van Vlaanderen – volgens uw eigen berekeningen – 1600 euro zou bedragen, en geen 2100 euro.

Als U derhalve stelt, zoals in uw nieuwe campagne, dat er per Vlaming 2000 euro wordt overgedragen naar Wallonië, en dat de Vlamingen derhalve “2000 euro meer zouden kunnen verdienen” dan betekent dit, concreet dat

•U het Brussels gewest bij Wallonië rekent en derhalve verzaakt aan de opname van Brussel in een onafhankelijk Vlaanderen
•De cijfers die U in uw campagne gebruikt niet alleen niet overstemmen met de realiteit, maar zelfs niet met degene die U in uw eigen berekeningen (!) aanhaalt.

Deze campagne wordt bovendien mede betaald door de Belgische belastingsbetaler, waardoor een rechtzetting op zijn plaats zou zijn.

50 PUNTEN VAN KRITIEK OP TAALFEDERALISTISCH SYSTEEM

Het Belgische taalfederalisme is...

1) Duur
2) Ingewikkeld
3) Inefficiënt
4) Tijdrovend
5) Discriminerend
6) Taalnationalistisch
7) Taalracistisch
8) Anti-universalistisch (anti-liberaal, anti-christendemocratisch, anti-ecologistisch, antisocialistisch)
9) Oneconomisch
10) Onlogisch
11) Absurd
12) anti-Belgisch
13) anti-Europees
14) anti-globalistisch
15) ongewenst en onwenselijk
16) Anti-democratisch
17) Corrumperend
18) Anti-monarchistisch
19) Anti-wetenschappelijk
20) Anti-federalistisch
21) Welvaartsbedreigend
22) Belachelijk
23) Instabiel
24) Reactionair, oubollig, conservatief
25) Ingaand tegen onze nationale tradities
26) Imago-schadend
27) Autodestructief
28) Particratisch
29) Anti-cultureel
30) Onchristelijk en, meer algemeen, antihumanistisch
31) Onwerkbaar
32) Onverdedigbaar
33) Immoreel
34) Apartheids-genererend
35) Overbodig
36) Gevaarlijk
37) Etnificerend
38) Schadelijk voor - mentale - gezondheid
39) Identiteits-ondermijnend
40) Fasciserend
41) Hyperpolariserend
42) Dictatoriaal
43) anti-"Vlaams", anti-"Waals", anti-"Brussels" en anti-"Duitstalig-België"
44) Onbegrijpelijk
45) Schadelijk voor de reputatie van het Nederlands
46) Anti-solidair
47) Asociaal
48) Gewelddadig (in woorden- en structuren)
49) Tribalistisch
50) Gericht tegen de vooruit van de menselijke beschaving

B PLUS-WATCH

De "federalistische" (sic) organisatie B PLUS doet weer van zich spreken. De organisatie die met hand en tand het failliete Belgische nepfederalisme verdedigt, is wat slordig aan het worden.


Zo lezen we in het HANDVEST van de Beweging dat alle federale staten negen (net als de Belgische provincies tot 1995) of meer deelstaten tellen.

Maar dat is niet alles. Tot onze vreugde lezen we bij CITATEN:

De schuld ligt niet bij de mensen, zelfs niet bij de politici. Ze ligt bij de constellatie, bij de tweeledigheid. Een federatie met slechts twee deelgebieden kan niet werken.

Vraag is dan waarom B "PLUS" uitgerekend dit systeem verdedigt...

EEN BEDENKING BIJ 'C'D&V

CD&V zou zich dringend eens moeten bezinnen waar het voor wil staan. Ofwel wil deze partij de christen-democratische waarden prediken en dan vormt ze een tweetalige Belgische partij die voor eenheid en solidariteit is. De christelijke boodschap kent immers geen landsgrenzen, laat staan taalgrenzen.

We weten het wel, de Belgische traditionele partijen zijn vanaf het eind van de jaren 60 gesplitst op taalbasis, maar daarom was dit nog geen goede, onomkeerbare of christelijke daad. Ofwel gaat de partij verder op het ingeslagen pad, waarbij het communautaire programma van het xenofobe Vlaams Belang voor het grootste deel overgenomen wordt en in de naam van soevereiniteit, van het integrale volksnationalisme en van deelstatelijke autonomie alle christelijke waarden overboord gegooid worden.



Op zich is dat een keuze die perfect mogelijk is in een rechtsstaat, maar dan zouden de leden zich niet langer "christendemocratisch" mogen noemen daar ze dat desgevallend per definitie niét kunnen zijn. Deze discussie, overigens ook toepasbaar op liberalen, groenen en socialisten, is oneindig meer fundamenteel dan het gebakkelei over de termijn die een regering moet doen of over wie al-dan-niet een ministerpost toebedeeld krijgt...

STAATSHERVORMING OP BASIS VAN ART. 35?

STAATSHERVORMING

In een opiniebijdrage ("Beter bestuur is nu onmogelijk", D.M. 26.12) pleit VUB-begrotingsspecialist Herman Matthijs voor een "confederale staatshervorming"op basis van artikel 35 van de Grondwet. Dat artikel bepaalt dat de federale staat enkel beschikt over de bevoegdheden die haar krachtens de Grondwet toegekend worden.

Welnu, in een een confederatie - een unie van onafhankelijke staten - is er allereerst geen Grondwet, maar bestaat er wel een opzegbaar contract tussen twee (of meer) onafhankelijke staten. De bevoegdheidsverdeling geschiedt derhalve in onderhavig geval door toedoen van de confederale lidstaten die zelf bepalen wat ze (nog) samen willen doen.

Zoiets kan nooit bepaald worden door een federaal grondwetsartikel. In dat opzicht is het opmerkelijk dat voornoemde professor tegelijk betreurt dat België economisch meer en meer bestuurd wordt vanuit Frankrijk. Hoe een nog verder verzwakte Belgische centrale staat of een statenbond dan wel opgewassen zou zijn tegen economische afhankelijkheid van grote landen, vertelt hij er helaas niet bij...

Bruno Yammine

De Morgen, 27 december 2008

STERFT RADIKAAL SEPARATISME UIT?

Lijst Dedecker gaat niet voor een radicale onafhankelijkheid, maar voor confederalisme. ‘We behouden best een Belgium light, om internationale complicaties te vermijden en geen schrijnende keuzes rond Brussel te moeten maken’, stelde Boudewijn Bouckaert onlangs.

Onafhankelijkheid is ook voor separatist Bart De Wever geen fetisj. Luc Van der Kelen (Het Laatste Nieuws), die De Wever onlangs ondervroeg op de RTBf, onthulde dat De Wever hem in een off the record-gesprek had gezegd dat het voor hem niet nodig is dat België verdwijnt als Vlaanderen zich in België vrij kan ontwikkelen. De Wever was boos om deze onthulling, maar ontkende ze niet (DS, 10 okt).

Vlaams Belang is het duidelijkst in zijn ambitie. In het oktobernummer van Doorbraak nam voorzitter Bruno Valkeniers het duidelijkst afstand van het taboesfeertje rond separatisme. Volgens hem moet maar meteen de onafhankelijkheid worden voorbereid.

Drie partijen met een radicaal-Vlaams profiel, drie varianten op het thema ‘meer Vlaanderen’. Drie partijen op het platform van potentiële medestanders. En medestanders zitten er ook in andere partijen. Niet uitsluiten, maar insluiten, moet de boodschap zijn.